Móna, hinn kaldi sannleikur

Jump to Comments

Góðan daginn góðir hálsar
Margrét heiti ég og fékk þann frábæra heiður á að vera gestabloggari á þessari margslungnu síðu..
Svo vill til að hún Móna okkar er lögst í dvala… enda hefur hún stóra ákörðun á baki sér. Áhvílandi ákvörðun tengist því hvort hún eigi að frysta sig eða ekki. Ef hún ákveður að gera slíkt mun hún verða vinur Walt Disney… eða allavega “frysti-vinur” . Þetta er náttúrulega mjög gott, þar sem það hefur alltaf verið draumur Mónu að hitta Mikka Mús… Walt gæti mögulega komiði því í verk. En hvað með það….

Margt hefur drifið á daga Mónu enda er hún oftar en ekki upptekin manneskja. Á síðastliðinn föstudag átti stúlkan afmæli og tók hún stefnuna á sitt átjánda ár. Merkilegt það! Hún ákvað að halda upp á það og hélt góðan fögnuð um málsverðarleitið. Voru léttar veitingar í boði í formi Mexicana og nutu þær mikilla vinsælda. Síðar meir var boðið upp á kaffi og kökur, enda er það eitt sem Íslendingar láta seint vanta í gott boð. Þar var japlað á góðri súkkulaðitertu ættaðri frá Frakklandi. Var það hún amma Mónu sem framkallaði þau sætindi. Það mætti með gamni geta að afmælið hafi verið í alþjóðlegum kannti, svona smá samblanda af Suður-Ameríku og Evrópu. Svo til að bæta aðeins í gamanið, þá fékk sú umtalaða góð tvö samtöl í gegnum heimilssímann, frá Þýskalandi, fyrrum heimkynni Mónu. Þar voru þau mæðgin Dominic og Sabine sem munduðu þau samtöl.

Dagurinn leið á langinn og fékk stúlkan ýmsar gjafir upp úr krafsinu, t.d. heilt nýtt rúm, gæru og kodda. Þið getið ábyggilega ýmindað ykkur hvar hún Móna sé núna og hvað hún sé að gera. En ef þið eruð að hugsa um Mónu nakta á gæru eruð þið ekki með réttan valkostinn, hún var að því áðan.

Ojæja, látum nú spaugið vera og einbeitum okkur aið köldum staðreyndum.
Herra Ísland sviptur krúnunni, það er í fyrsta skipti sem krúnan er tekin af herra….

Hvað get ég svosem sagt um þetta mál, ekki vil ég enda eins og DV eða Hér og nú, látum þetta bara kjurt liggja.

Mamma hennar Mónu kom við áðan og sýndi okkur ansi skemmtilegar ljósmyndir úr æsku sinni. Á einni þeirra mátti sjá Mónu sitjandi á þríhjóli með afskaplega kunnuga grettu á sér. Ég hló. Móna hló. Góðir tímar.

Einn daginn kæru félagar, kunningjar og þeir sem eru að flakka á veraldarvefnum, munuð þið labba framhjá bókabúð og sjá athyglisverða bók. Já dag einn munt þú eiga kost á því að fjárfesta í bók um Mónu Róbertsdóttir Becker, hvort sem það er í Pennanum eða Máli og menningu. þá munt þú eiga þann kost. Móna, hinn kaldi sannleikur. Það skal vera titilinn.

Sum ykkar eru eflaust byrjuð að hugsa hvað í ósköpunum ég ætli að skrifa í þessari bók, önnur hugsa kannski hvort þessi færsla fari ekki að vera búin. Svör við þessum spurningum fást aðeins ef þið kaupið bókina, ég hef margt að skrifa um og það endar ekki hér.

Á tímum sem þessum, þegar Móna liggur sofandi við hliðina á mér og tíminn er eins og keyptur úr stórmarkaði, þá get ég ekki annað gert en að hugsa um ókomna framtíð og hvað hún hafi að bera í skauti sér. Hvernig á ég eftir að þrauka í ellefu mánuði án þessarar litlu perlu. Það eru ekki manneskur eins og Móna á hverju strái, það eru ekki allir sem verða ofsa stoltir af því að eiga PEZ. Nei, ekki allir geta sofnað 10 sinnum í röð heima hjá mér. Ekki neinn, bara einn.

Góða nótt kæru verur
Góða nótt

MHB

3 Ummæli

Filed under Blogg